U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

Vrijwilligers verhalen

Gepost 2014/04/14

Patricia Frimpong

Ik ben geboren in Ghana en opgegroeid in Nederland. Samen met de voorzitter van de stichting heb ik de opleiding HBO-Rechten afgerond aan de Haagse Hogeschool. Mijn afstudeerrichting was Europees- en Internationaal recht en ik ben zeer geïnteresseerd en betrokken in mensenrechten. Ik heb mijn juridische vaardigheden die ik heb genoten tijdens mijn opleiding uitgebreid met mijn werkervaringen bij de Immigratie en Naturalisatiedienst (IND).

Om mijn kennis en vaardigheden op dit gebied op peil te houden heb ik mij bij aangesloten als juridisch medewerker voor Stichting Zonder Pardon Op Straat (hierna ZPOS). Gezien de geboden gelegenheid om workshops zoals  grenzen stellen, empathie, masterclasses over mensenhandel via ZPOS en/of via andere organisaties bij te mogen wonen en de diversiteit in de juridische casussen bij ZPOS, is het voor mij een enorme verrijking geweest om als vrijwilliger betrokken te zijn bij ZPOS.

Ik ben ik ervan overtuigd dat ZPOS zeker een goede toekomst tegemoet heeft voor zowel de Stichting in zijn geheel naar derden toe als voor de betrokken vrijwilligers.

 

Elizabet González

Er wordt mij wel vaker gevraagd waarom ik vrijwilliger ben bij de mensenrechtenorganisatie ZPOS (Zonder Pardon op Straat). Het is voor mij echter meer een voorrecht om deel te mogen zijn van deze mensenrechtenorganisatie. Ieder mens heeft recht om gehoord en geholpen te worden. Deze doelgroep vrouwen spreekt mij erg veel aan aangezien ik me als vrouw persoonlijker in kan leven. Ik ben een jong vrouw van 42 jaar en door mijn leven heen ben ik vaak in contact gekomen met vrouwen die slachtoffers waren van mensenhandel. Voorheen voelde ik me best machteloos tegenover deze vrouwen. Simpelweg door het niet weten hoe ik ze kon helpen en ook doordat ik zo een jonge meid was met weinig inzicht in die duistere wereld. Een luisterende oor hadden ze echter wel maar dat was duidelijk niet de juiste uiteindelijke oplossing. Toen ik van ZPOS (Zonder Pardon op Straat) hoorde twijfelde ik geen moment en besloot te beginnen als vrijwilliger en zo verder te kijken waar ik ze van dienst kon zijn. Op deze manier kan ik dan ook mijn steentje bijdragen aan deze goede en mooie werk. Ik ben super trots op deze (onze) organisatie die zich zo goed inzet om zo een mooi werk te doen voor onze maatschappij. Dit is in het kort vertelt, mijn verhaal.